Geketende, verwaarloosde hond zonder naam wordt blije Boris
Dierentehuis Stevenshage in Leiden zorgt voor herplaatsing
Dit is Boris: op het eerste oog een blije huis-tuin-en-keukenterriër met ongetwijfeld een liefdevol baasje. Maar dat is vele jaren lang helaas heel anders geweest. Toen inspecteur Nadine hem vorig jaar vond, zat hij geketend aan een open, houten kist waarin hij door weer en wind moest verblijven. Zijn eigenaar had hem niet eens een naam gegeven. Ze had een indringend gesprek met de man, waarna ze een plek voor de hond regelde in het asiel voor verzorging en herplaatsing.
'Te verdrietig voor woorden'
Het was een troosteloos aanzicht voor de inspecteur in de herfst van afgelopen jaar op een boerenerf in de gemeente Zoeterwoude. Ze ging ter plaatse naar aanleiding van een oproep van Meldpunt 144: een oplettende voorbijganger zou een verwaarloosde hond aan een veel te korte ketting op het land hebben gezien. ‘Wat ik trof was te verdrietig voor woorden. Ik had het dier haast zelf mee naar huis genomen’, zegt Nadine er achteraf over.
Naast de boerderij stond een open, houten kist met een afdekplaat erop en daarin stond een hond met een verklitte, vervilte vacht aan een ketting van nauwelijks een meter. Uit een zijde van de kist staken spijkers waar de hond zich aan kon verwonden, het dier had geen bodembedekking, een stenen bak met water en een emmer met brokken. Om het hok lag alleen maar aarde en modder.
Hond zonder naam
Nadine ging er met de boer over in gesprek. ‘Hij vertelde me dat hij de hond al zo’n 12 tot 13 jaar had en dat hij nooit van de ketting af kwam, omdat hij dan wegliep. Dus dat dier stond en lag daar waarschijnlijk al die tijd op deze manier aangelijnd. Hij had ook geen naam, gewoon ‘hond’. Toen ik hem benaderde, bleek 'ie hartstikke lief en sociaal te zijn.'
'Ik heb de eigenaar gezegd dat dit absoluut niet door de beugel kan en hem een waarschuwing gegeven dat hij dit zo snel mogelijk moest verbeteren. Ik was al niet meer zo verbaasd hoe hij over de hond sprak, maar stond toch nog even versteld toen hij vervolgens serieus overwoog het dier 'dan maar te laten hemelen'. Ik heb hem daarop direct gevraagd afstand te doen, zodat we hem nog een paar mooie jaren konden geven.'
Storm op komst
Na enige tijd meldde de eigenaar van het boerenbedrijf zich met de mededeling dat hij akkoord ging met een afstandsverklaring voor de hond. ‘Het was diep in oktober en ik wist dat er de komende dagen stormachtig weer op komst was’, zegt Nadine.
‘Ik heb het daarom geen dag laten wachten, gelijk de dierenambulance gebeld om het dier op te halen en een plekje geregeld bij Dierentehuis Stevenshage in Leiden. Ik ben ontzettend trots om te zien hoe we het samen voor elkaar hebben gekregen om deze hond nog een mooie toekomst te geven.'
Toen de viervoeter eenmaal binnen was bij het asiel, gingen de verzorgers stap voor stap met hem aan de slag. Hoe het hem in Stevenshage verging? Je leest het hier.